Ik was met allemaal klasgenoten (die bestaan uit mensen bij wie ik vroeger in de klas heb gezeten en voormalige vriendinnen/kennissen in mijn echte leven) bij een pretpark, volgens mij SixFlags. Zoals elk pretpark waren er attracties, maar dit pretpark had een speciale ruimte met een groot bassin (een soort zwembad, zonder vissen dus, maar dan niet aantrekkelijk om in te zwemmen), met een enorme diepte. Het was de bedoeling dat we met de hele klas in groepjes van 3 een spel gingen uitvoeren. Van tevoren was het spel uitgelegd, gedemonstreerd door de leraar. Het spel was verplicht, iedereen keek er tegenop. Sommigen hadden hoogtevrees en waren bang om het spel te spelen, en in het water te vallen. Uiteindelijk leek het de bedoeling dat de groepjes, staand op een smalle lange plank/ondergrond die aan de muur bevestigd was, fruit gingen snijden
![tongue tongue](<<GRAEMLIN_URL>>/tongue.gif)
Toen ons groepje van 3 aan de beurt was, liepen we eerst langs een ander groepje dat de opdracht al had uitgevoerd. Het fruit was netjes gesneden en ik had bewondering voor ze, was ook wel een beetje jaloers dat zij al klaar waren. Ik was nerveus voor de opdracht. Lopend over de smalle plank zag ik dat er een 'gat' was tussen de de plank waar wij op stonden en de plank waarop we de opdracht moesten uitvoeren. Plotseling stond een lid van ons groepje (een jongen) al op die plank, en een meisje van onze groep en ik moesten blijkbaar in het water gaan springen zodat deze jongen ons daar snel uit kon tillen. Want de tijd zou al beginnen te lopen vanaf het moment dat we in het water sprongen. Het meisje voor me leek probleemloos aan de overkant te komen. Toen sprong ik in het water, vol vertrouwen dat die jongen me er snel genoeg weer uit zou tillen. De jongen had het plan om met mijn sprong 'mee te deinzen'(?) zodat de kracht van de sprong in zijn voordeel was en hij me er gemakkelijk uit zou kunnen tillen. Maar hij was daarmee net te vroeg, waardoor ik met een enórme kracht naar beneden schoot, het diepe water in. Ik ging door de verschillende 'lagen' van het water naar beneden, steeds dieper totdat ik op de bodem kwam. Ik voelde een heel grote druk op mijn oren, en rechts van mij zag ik ineens dat een groepje jongeren daar een sport aan het beoefenen waren (met de juiste uitrusting voor onder water). Ze leken verbaasd me daar te zien. Ik bleef kalm, en wist dat als ik snel was, ik het zou kunnen overleven! En dat lukte.. ik ging met grote snelheid weer naar boven.
Toen ik boven water kwam, leek het spel allang afgelopen. De groepjes leken na te praten. Laat maar, werd er tegen me gezegd. Blijkbaar had de leraar onze bananen niet op onze plank neergelegd, waar we er toch niet bij hadden gekund (:P hahha wat een droom dit). En bovendien waren de bananen rot. Dus alle moeite leek voor niets geweest. En daar kwam bovenop dat niemand geloofde dat ik helemaal tot op de bodem was gegaan.. (alsof het knap was wat ik had gedaan of wat ik had meegemaakt) wat me best teleurstelde. Toen werd ik wakker.
Nahh ben benieuwd of jullie hier uit kunnen komen
![laugh laugh](<<GRAEMLIN_URL>>/laugh.gif)
Liefs, Marije!