Wel lieve Nims, ik heb het pas vanmorgen ingezien maar gisteren is er me toch iets overkomen. Op het werk zijn we een belangrijk contract aan het afwerken. Iedereen doet een stukje van de opdracht. Het contract moet maandag aan de klant voorgelegd worden. Ik moet een stukje tekst schrijven. Niemand weet goed wat, hoe en waarom maar er moet iets in. Dus ik schrijf een tekst van een blad of 3 en stuur hem aan de betrokkenen door met de opmerking het ter goedkeuring aan de directeur voor te leggen. Dat was dinsdag avond. So far so good. Vrijdag rond 16u wordt ik op het appel geroepen
![smile smile](<<GRAEMLIN_URL>>/smile.gif)
Er is een stukje tekst toegevoegd door één van m'n collega's. Het toegevoegde stuk trekt er niet op en dat wordt nu pas opgemerkt. Ik kan dat stukje tekst niet schrijven want ik ben niet op de hoogte van dit onderdeel. Toch krijg ik door m'n overste de vraag om het te doen. In eerste instantie weiger ik en ik geef aan dat ik niet weet wat ik moet schrijven. Maar ik voel me rusteloos, ik zeg niet graag neen, ik stel de mensen niet graag teleur en ergens voel ik me verantwoordelijk voor situatie, al kan ik er niets aan doen en was dit laatste stukje tekst m'n taak niet.
Dus wat heb ik gedaan, ik heb het stukje tekst samen met m'n overste geschreven. Op het moment zelf heb ik er niet bij stilgestaan waarom ik het gedaan heb want ik was niet in de fout gegaan. Maar deze morgen besefte ik opeens dat ik me op dat moment schuldig voelde. Maar waarom? Dat is zo moeilijk te plaatsen. Ik voelde me verantwoordelijk voor iets dat ik niet kon verwezenlijken. En ik voel me schuldig indien de persoon die het wel kon (of moest kunnen) faalt.