Hierdoor voel ik de afstand tussen ons groter worden. Sinds 3 weken ervaar ik dat het steeds moeilijker voor mij wordt om deze afstand te overbruggen en de liefdesenergie tussen ons te laten stromen. Deze weerstand zorgde ervoor dat ik een stapje terug deed in onze relatie wat geven betreft. Vanuit dit evenwicht werd me ineens duidelijk hoe scheef de balans is tussen geven en nemen in onze relatie: als ik de energiestroom niet steeds weer aanwakker met mijn liefde voor hem, stroomde er nog maar heel weinig mijn kant op.
Hoe scheef de balans was, werd bevestigd door een bijzondere ziel die 3 weken geleden op mijn pad verscheen. Er was vanaf het eerste ogenblik een enorme aantrekkingskracht tussen ons en een voor mij onbekende natuurlijke flow van geven en nemen. De chemie was enorm groot en het evenwicht tussen ons heel erg bijzonder...we waren beiden gelijk van slag! Deze ontmoeting was voor mij een duidelijke spiegel voor mijn relatie.
Ik heb altijd al een enorme behoefte gevoeld om dichterbij mijn vriend te komen, maar stuitte al vanaf het begin op zijn ego, die hem ervan weerhield signalen op te pikken of mijn liefde te voelen. Hij leeft zo nu en dan in zijn eigen wereldje. Ik heb daardoor ook mijn eigen grenzen leren kennen en leren verleggen uit liefde voor ons, en zo zijn we confrontatie na confrontatie steeds een stukje dichter naar elkaar toegegroeid. Ik weet dat hij zelf de muren om zich heen moet afbreken om mij toe te laten, en ik hoopte dat al mijn liefde daartoe een steentje zou bijdragen.
Na ons gesprek van afgelopen weekend is me duidelijk geworden dat hij zich eigenlijk totaal onbewust is van zijn ego, zijn 3d-communicatie en het effect daarvan op mij en andere dierbaren. Dat was het moment dat ik van mijn roze wolk afdonderde. Ik krijg trouwens een steeds grotere weerstand tegen zijn 3d-communicatie, die mij geen enkele ruimte laat en mij het afgelopen jaar heel wat energie heeft gekost.
Hoe kan ik nou evenwicht vinden tussen 3d en 5d in onze relatie? Ik heb me al iets meer onthecht van de situatie en kies veel meer voor de weg van de minste weerstand. Ik ben tenslotte niet afhankelijk van de liefde van mijn vriend, al hou ik zielsveel van hem en hij van mij. Ik heb gewoon veel meer liefde te geven dan ik kwijt kan in onze relatie, en dan hij kan ontvangen, en dus stroomt het naar andere mensen en dingen in mijn leven. Ook goed.
Dat neemt niet weg, dat de afstand tussen ons me verdrietig maakt, omdat ik ook een sterke verbondenheid tussen ons voel en de weg die we samen te gaan hebben. Ik wil namelijk zo graag zoveel mogelijk één met hem zijn. Ik weet dat mijn vriend zijn best doet om zijn muur af te breken, ik merk zeker vooruitgang en weet dat hij graag wil groeien. Maar nu ik besef hoezeer hij nog 3d leeft, voel ik duidelijker dan ooit de verschillende golflengtes waarop we zitten en de afstand die dat tussen ons creeert.
Hoe ga ik daarmee om? Ik ben echt even het spoor bijster hoe we onze relatie kunnen transformeren naar een 5d-relatie, aangezien dit helemaal nieuw voor mij is. Misschien hebben jullie hier ook ervaring mee. Sorry voor het lange verhaal
![blush blush](<<GRAEMLIN_URL>>/blush.gif)
Veel liefs,
Daphne