Loading...
nl

Wiet & Spiritualiteit

Petra
Petra Feb. 14 '12
Suikerverslaving, alcoholverslaving, medicijnverslaving, shop-verslaving, rookverslaving, sex-verslaving, wietverslaving...

Er zijn zoveel verslavingen en ze lijken haast wel bij deze tijd te horen. Veel mensen blijken, al dan niet openlijk, één of andere verslaving te hebben. De afgelopen jaren ben ik regelmatig mensen tegen gekomen die wiet gebruiken, met name in het 'spirituele wereldje'.

(ervaring)
Goede vrienden die ik ooit had leren kennen door gezamenlijke interesses, gebruikten wiet. Ik bezocht hen vaker en woonde ook regelmatig zijn trance-sessies bij. Ik bleef daar meestal logeren en we hadden dan vaak de gewoonte met zijn drieën muziek te luisteren tot in de vroege uurtjes, ik heb er goede herinneringen aan. Op een avond kwam er een doosje op tafel. Mijn goede vriend gedroeg zich wat onzeker en liet het me zien. Ik zag dat er 'joints' in zaten en trots vertelde hij me dat hij ws de oudste klant was van de 'zaak' waar hij dit altijd haalde. Enerzijds voelde ik me gevleid dat hij mij blijkbaar vertrouwden en anderzijds voelde ik me wat ongemakkelijk. Ik rook niet, drink af en toe een glaasje voor de gezelligheid, ben twee keer van mijn leven aangeschoten geweest en mijn 'verslaving' beperkt zich tot iets meer chocolade als normaal. Misschien ook wel een beetje 'mutsig'?

Mijn goede vriend vertelde dat hij zo zijn trance-reizen beter kon begeleiden en dat zij zo veel meer konden genieten van de muziek. Nu ben ik iemand die mensen vrij laat in hun keuzes, dus besloot ik het maar even op me af te laten komen en te genieten van de muziek en gezelligheid zoals anders.

De sfeer veranderde, mijn vrienden lagen dubbel om dingen die totaal aan mij voorbij gingen en hoorden facetten in de muziek die ik met de beste wil van de wereld niet kon ontdekken. Als een verliefd en melig stel pubers gingen zij de avond door, ik moest ook wel lachen om hun idiote gedrag. Ik probeerde ondertussen van de muziek te genieten, deed af en toe mijn ogen dicht om me niet steeds de buitenstaander te voelen van hun 'bijzondere sfeertje' die ik duidelijk niet 'begreep'.

Als een razende ging mijn vriendin ineens zoeken naar allerlei cd's die ik beslist moest horen. De hele cd-kast werd overhoop gehaald en de vloer lag bezaaid met cd's om ze daarna weer te ordenen. Opruimen deed ze graag. Hun muziek smaak is echt formidabel, dus alles bij elkaar was het allemaal geen ramp. Halverwege de avond gaf mijn vriendin mij een cd. 'Hier zei ze, die is voor jou, omdat ik zo veel van je hou'. Ik wilde em niet aannemen en zei: "Maar dit is jullie lieveling's cd, deze heeft een speciale betekenis voor jullie". 'Nee", zei ze, 'ik sta erop, ik brand wel een nieuwe voor ons'. Ik nam de cd van haar aan.

Een paar keer die avond legden ze me uit waarom zij het gebruik van wiet zo prettig vonden, dat het leven dan weer even veel kleurrijker en mooier was en dat ze dat zij zich ook van alles bewust waren en zich morgen alles zouden kunnen herinneren. Ik had geen flauw idee dus liet het maar even zoals het was. Overigens waardeer ik het dat ze niet probeerden mij over te halen ook mee te doen.

De volgende ochtend trof ik twee gezellige vrienden, niets aan de hand op wat gebruikelijke ochtend-dufheid na, wat je ook kunt hebben als je net een glaasje teveel gedronken hebt. Na die tijd hebben we nog vaak afgesproken, ik hielp hen wel eens met de tuin, dan logeerde ik daar en het was altijd gezellig. We deden creatieve cursussen, ik woonde de trance-sessie bij en bij deze levens genieters was het altijd een feest. Alleen op de wiet-avondjes voelde ik me niet op mijn gemak en omdat muziek onze grootste gemeenschappelijke deler was, merkte ik dat ik dat tóch een beetje begon te mijden en het contact begon ook wat minder te worden.

Een paar maanden later waren ze eens bij mij op visite en het was erg gezellig, we gingen het oude centrum in, pikten een terrasje, aten wat en 's avond sloten we af bij mij thuis. ik was een laatste drankje aan het inschenken, terwijl mijn vrienden het zich gemakkelijk maakten. Opeen hoorde ik een verontrust geluid uit de woonkamer: 'Hee, hoe kom jij hier aan!?'. Ik liep naar de woonkamer en zag dat mijn vriendin met de cd die ik destijds van haar gekregen had in haar handen stond. 'Die ben ik al maanden kwijt' en ze keek me aan met een blik van boosheid en verwarring. Ik schrok van haar reactie en zei alleen maar: 'die heb ik van jou gekregen'. Maar ze stond daar alleen maar met die cd en bleef me maar boos aankijken. Ik kon wel door de grond zakken, wat voelde ik me lullig, en mijn reactie maakte het er niet beter op. Er ging van alles door mijn hoofd. Van 'zie je wel ik had dat op dat moment nooit moeten aannemen' tot 'leg het haar dan uit'. Maar ik zei niets, ik was verbouwereerd.

We dronken nog een glaasje en ze gingen naar huis, de sfeer was veranderd en ik had kramp in mijn buik vanwege deze valse beschuldiging en had niet de moed gehad uit te leggen dat dit waarschijnlijk kwam door hun wiet-gebruik, dat zij zich dit niet meer kon herinneren.

Het contact verwaterde en op een zeker moment heb ik het contact zelfs verbroken. In één van de latere mails heb ik hen nog wel eens uitgelegd wat me dwars zat, maar we waren toen al te ver uit elkaar gegroeid, bovendien had ik nu dus echt geen zin meer in die avondjes op die manier.


Later heb ik nog eens een partner gekend die wiet gebruikte en ook wel eens een vriendin. In beide gevallen richtte het ergens wel schade aan in die relaties, niet dat je dat wilt, maar blijkbaar gebeuren er dan toch dingen waar mensen geen vat op hebben. Ik ben er zelf van overtuigd dat er een gedragsverandering plaatsvindt waar men zich totaal niet van bewust is. Iemand die gebruikt staat op dat moment blijkbaar in een ander realiteit die op dat moment 'waar' is. Bovendien kan je iemand er blijkbaar later ook niet op aan spreken, want het is dan 'niet waar, wat je zegt'.

Het viel me op dat in het spirituele-wereldje wiet gebruik best vaak voorkomt. Blijkbaar om een bepaalde gevoeligheid en/of gevoelens te onderdrukken, of juist te versterken. Nu weet ik dat de 'natives' ook geestverruimende middelen gebruikten, maar dat was alleen tijdens uitzonderlijke rituelen dacht ik? Ook in het appartementen complex hier, ruik ik het regelmatig in de lift. Ik ben steeds weer verbaasd en vraag me wel eens af hoeveel mensen er eigenlijk wiet gebruiken, mensen van wie wij het totaal niet weten.

Om in diepe meditatie te gaan of te trance-reizen heb ik geen middelen nodig, dat gaat vanzelf en ik kan me als ik wil, makkelijk ontspannen en overgeven aan die ervaringen, maar misschien werken hersenen individueel verschillend? Ook kan ik me voorstellen dat bepaalde spirituele inzichten anderen mensen weer vreemd over komen. Dus waar ligt de lijn tussen 'anders' en 'anders'?

Ik heb niet zulke positieve ervaringen met wiet-gebruik opgedaan en ondanks dat ik deze contacten nu liever op afstand houd vanwege de opgedane ervaringen, veroordeel ik de mensen die ik beschreef verder niet, want het gaat alleen om die momenten. Ieder mens is meester of zijn/haar eigen leven en dat is alleen maar te respecteren.

Ik heb dit onderwerp meer aangesneden met als doel het onderwerp zonder oordeel bespreekbaar te maken en ik ben benieuwd naar andere ervaringen dan de mijne. Voor sommigen hoort het blijkbaar bij hun spirituele ontwikkeling en er wordt vaak gezegd dat dit niet verslavend is en geen gevolgen heeft.
Voor anderen is er een soort medische noodzaak en blijkt cannabis pijn te kunnen wegnemen of zelfs kanker te genezen. In het laatste geval wordt het overigens wel anders toegediend.

Wie durft zijn/haar ervaringen, vanuit zichzelf of met anderen, te delen?

Petra

Delen:
Archolm
Archolm Feb. 14 '12
Ik vind je topic een beetje moralistisch Petra. Je hebt het zelf dus nog nooit ervaren maar je verwacht wel dat mensen die dat deden of doen wel open over hun ideeën praten.

Naar een aantal jaar van wiet gebruiken wist ik er in twee weken mee te stoppen. Er werd mij gezegd door een dokter dat ik er best trots op mocht wezen dat ik dat zo kon en zo er vaarde ik dat zelf niet, wiet is niet verslavend voor mij daar ik het gebruikte om mijn verdriet te verwateren. Pas toen ik klaar was het verdriet te verwerken ben ik gestopt. Precies op tijd. Anders was mijn verdriet alleen maar erger geworden.
Petra
Petra Feb. 14 '12
Nou dat klopt ook wel, dat heb ik ook wel over me denk ik, al is het niet zo bedoeld. Maar weet je AC ik praat wel eens met overledenen, gidsen en engelen dat vinden anderen misschien weer net zo raar. Ook door de ervaringen van anderen kun je leren denk ik.

Ik begrijp uit je ervaring dat het je geholpen heeft, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Je verteld dat de dokter waardeerde wat je deed, maar ben je nu toch blij dat je gestopt bent of maakt dat geen verschil?

Dank je voor je openheid trouwens!
Ariel
Ariel Feb. 14 '12
Iedereen reageerd anders op de zo geheten verslavende dingen.
Ik drink al jaren savonds alcohol ,omdat ik het gewoon lekker vind.
Toen ik zwanger zwanger was zonder moeite gestopt.
Als ik rijden moet drink ik niet.

Wier wordt ook medisch gebruikr.
Bij M.S patienten.
Ze hebben er enorm baat bij.

Ik ben ook 2 vriendschappen kwijtgeraakt door drugs gebruik van hen.
Ik had het die vriendin recht in het gezicht gezegd over die cd.
Was niet jouw fout.
Als ze er niet mee om kunnen gaan moeten ze niet gebruiken.
Marije22
Marije22 Feb. 14 '12
Hoi Petra (e.a.), hier praat ik graag even over mee!

Ik denk dat je niet zozeer lichamelijk verslaafd raakt aan wiet, maar dat dit geestelijk best mogelijk is. Als het op een gegeven moment de enige manier voor je is om echt te kunnen ontspannen, zul je het vaker willen gebruiken. Volgens mij vergeet je dan dat je dat ook zonder hulpmiddel prima vanuit jezelf kan. Wiet gebruiken zou iets moeten zijn voor een experimentele fase, iets wat op een gegeven moment 'wel weer overwaait'. Zo denk ik ook over dronkenschap, op een gegeven moment verlies je de interesse daarin, tenzij je denkt dat je het nodig hebt om te kunnen ontspannen. Ik drink zelf graag een glaasje mee in gezelschap, maar echt lekker vind ik het niet eens.

Ik heb twee ervaringen gehad met wiet, de eerste keer in de vorm van een wietchocolaatje, waar ik de hele avond ontzettende lachbuien van heb gehad dat ik er bijna in bleef hangen tongueIk moet zeggen dat ik dat erg leuk vond, maar het idee dat je de controle kwijtraakt over je lichaam heeft me nooit aangesproken..
De tweede keer heb ik een plak spacecake gehad en daarna hoefde het voor mij nooit weer. Je moet maar afwachten wat de effecten ervan zijn.. in mijn geval was dat ernstig geheugenverlies, waar ik erg bang van raakte. Ik kon de uitspraken van een ander niet langer dan 1 seconde in mijn geheugen vasthouden! Wie wil dat nou??! Dat zijn de lachbuien nu ook weer niet waard hoor.

Ieder zijn eigen ding smileMaar ik ben geen voorstander van drugs, in welke vorm dan ook. Voor gezelligheid heb je uiteindelijk geen hulpmiddelen nodig, en om andere dieperliggende redenen moet je zeker niet de toevlucht nemen tot hulpmiddelen.
Nu moet ik niet hypocriet worden, dus zeg ik er wel even bij dat ik in bepaalde vormen van eten soms wel ontspanning/beloning vind. De kunst is om iets niet een verslaving te laten worden winken dat is het pas als je er last van ondervindt.

Liefs,

Marije
Petra
Petra Feb. 14 '12
Origineel bericht van: Kalilka
Iedereen reageerd anders op de zo geheten verslavende dingen.
Ik drink al jaren savonds alcohol ,omdat ik het gewoon lekker vind.
Toen ik zwanger zwanger was zonder moeite gestopt.
Als ik rijden moet drink ik niet.

Wier wordt ook medisch gebruikr.
Bij M.S patienten.
Ze hebben er enorm baat bij.

Ik ben ook 2 vriendschappen kwijtgeraakt door drugs gebruik van hen.
Ik had het die vriendin recht in het gezicht gezegd over die cd.
Was niet jouw fout.
Als ze er niet mee om kunnen gaan moeten ze niet gebruiken.


Dank je Kallika, dat is ook zo, het duurde ook wel even voordat ik doorhad wat er aan de hand was. Later heb ik dit wel gezegd en ben uit de vriendschap gestapt.

Dat cannabis bij MS ook verlichting geeft wist ik niet. Er was laatste ook een documentaire over een arts die zelf ziek werd en een vorm van kanker kreeg. Op een zeker moment volgde hij toch het advies van iemand uit zijn omgeving en dat had een positief effect op zijn genezing gehad. Volgens mij had hij het wel over kleine doseringen op voorschrift, maar hij is wel de strijd met de farmaceutische industrie aangegaan sindsdien. Zal eens kijken of ik die nog ergens kan vinden.

Goed dat je gestopt bent tijdens de zwangerschap, die controle is net het punt denk ik, waar de één geniet en de ander steeds meer gaat gebruiken. Zo te lezen is het meer een plezier is dat je jezelf gunt?
Petra
Petra Feb. 14 '12
Origineel bericht van: Marije22
Hoi Petra (e.a.), hier praat ik graag even over mee!

Ik denk dat je niet zozeer lichamelijk verslaafd raakt aan wiet, maar dat dit geestelijk best mogelijk is. Als het op een gegeven moment de enige manier voor je is om echt te kunnen ontspannen, zul je het vaker willen gebruiken. Volgens mij vergeet je dan dat je dat ook zonder hulpmiddel prima vanuit jezelf kan. Wiet gebruiken zou iets moeten zijn voor een experimentele fase, iets wat op een gegeven moment 'wel weer overwaait'. Zo denk ik ook over dronkenschap, op een gegeven moment verlies je de interesse daarin, tenzij je denkt dat je het nodig hebt om te kunnen ontspannen. Ik drink zelf graag een glaasje mee in gezelschap, maar echt lekker vind ik het niet eens.

Ik heb twee ervaringen gehad met wiet, de eerste keer in de vorm van een wietchocolaatje, waar ik de hele avond ontzettende lachbuien van heb gehad dat ik er bijna in bleef hangen tongueIk moet zeggen dat ik dat erg leuk vond, maar het idee dat je de controle kwijtraakt over je lichaam heeft me nooit aangesproken..
De tweede keer heb ik een plak spacecake gehad en daarna hoefde het voor mij nooit weer. Je moet maar afwachten wat de effecten ervan zijn.. in mijn geval was dat ernstig geheugenverlies, waar ik erg bang van raakte. Ik kon de uitspraken van een ander niet langer dan 1 seconde in mijn geheugen vasthouden! Wie wil dat nou??! Dat zijn de lachbuien nu ook weer niet waard hoor.

Ieder zijn eigen ding smileMaar ik ben geen voorstander van drugs, in welke vorm dan ook. Voor gezelligheid heb je uiteindelijk geen hulpmiddelen nodig, en om andere dieperliggende redenen moet je zeker niet de toevlucht nemen tot hulpmiddelen.
Nu moet ik niet hypocriet worden, dus zeg ik er wel even bij dat ik in bepaalde vormen van eten soms wel ontspanning/beloning vind. De kunst is om iets niet een verslaving te laten worden winken dat is het pas als je er last van ondervindt.

Liefs,

Marije


Dat chocolaatje was nog leuk...heb je na die spacecake nog effecten gemerkt eigenlijk?

Eten vind ik ook wel ontspannend, dat wil zeggen hier is dat toch het moment dat we aan tafel zitten en de dag bespreken. Lang heb ik wel aan de suiker gehangen, een echte behoefte aan zoetigheid soms vaak in de middag. Als ik dan zoetigheid nam werd ik eerst actief van en daarna doodmoe. Volgens mij is dat het patroon van iedere verslaving ook? Door mijn eetpatroon om te zetten heb ik er steeds minder behoefte aan en ik voel me veel energieker. Ik gebruik wel chroom en kaneel helpt om mijn suikerspiegel in balans te houden. Het gekke is dat suikerziekte ook bij ons in de familie veel voorkomt, net als dat we gemakkelijk en vaak suikers gebruiken. Als hypoglykemie lang genoeg duurt wordt het vanzelf een suikerziekte probleem.

Ook vind ik het frapant dat mensen die bijvoorbeeld van een verslaving af proberen te komen vaak gaan snoepen. Misschien speelt onze suikerspiegel een belangrijker rol dan we weten?
Ariel
Ariel Feb. 14 '12
Origineel bericht van: Petra
Origineel bericht van: Kalilka
Iedereen reageerd anders op de zo geheten verslavende dingen.
Ik drink al jaren savonds alcohol ,omdat ik het gewoon lekker vind.
Toen ik zwanger zwanger was zonder moeite gestopt.
Als ik rijden moet drink ik niet.

Wier wordt ook medisch gebruikr.
Bij M.S patienten.
Ze hebben er enorm baat bij.

Ik ben ook 2 vriendschappen kwijtgeraakt door drugs gebruik van hen.
Ik had het die vriendin recht in het gezicht gezegd over die cd.
Was niet jouw fout.
Als ze er niet mee om kunnen gaan moeten ze niet gebruiken.


Dank je Kallika, dat is ook zo, het duurde ook wel even voordat ik doorhad wat er aan de hand was. Later heb ik dit wel gezegd en ben uit de vriendschap gestapt.

Dat cannabis bij MS ook verlichting geeft wist ik niet. Er was laatste ook een documentaire over een arts die zelf ziek werd en een vorm van kanker kreeg. Op een zeker moment volgde hij toch het advies van iemand uit zijn omgeving en dat had een positief effect op zijn genezing gehad. Volgens mij had hij het wel over kleine doseringen op voorschrift, maar hij is wel de strijd met de farmaceutische industrie aangegaan sindsdien. Zal eens kijken of ik die nog ergens kan vinden.

Goed dat je gestopt bent tijdens de zwangerschap, die controle is net het punt denk ik, waar de één geniet en de ander steeds meer gaat gebruiken. Zo te lezen is het meer een plezier is dat je jezelf gunt?



Ja voor mij is her gewoon plezier.
Ik ben wel geneigd naar drinken als ik me niet prettig voel.
Daarom heb ik mijzelf wel risteicties gegeven die ik dan aan hou.
Zoals 1 drankje bij het eten en savonds niet voor 22u.
Anders maak ik wel eem verslaafde van mijzelf terwijl ik dan alleen verdriet aan het wegdrinken ben.
Mijn verdriet lost helemaal niet op daardoor dus waarom eraan overgeven en gaan drinken?.
Ik ben dus wel gevoelig ,maar weet het goed te controleren.
Marije22
Marije22 Feb. 15 '12
Origineel bericht van: Petra
Origineel bericht van: Marije22
Hoi Petra (e.a.), hier praat ik graag even over mee!

Ik denk dat je niet zozeer lichamelijk verslaafd raakt aan wiet, maar dat dit geestelijk best mogelijk is. Als het op een gegeven moment de enige manier voor je is om echt te kunnen ontspannen, zul je het vaker willen gebruiken. Volgens mij vergeet je dan dat je dat ook zonder hulpmiddel prima vanuit jezelf kan. Wiet gebruiken zou iets moeten zijn voor een experimentele fase, iets wat op een gegeven moment 'wel weer overwaait'. Zo denk ik ook over dronkenschap, op een gegeven moment verlies je de interesse daarin, tenzij je denkt dat je het nodig hebt om te kunnen ontspannen. Ik drink zelf graag een glaasje mee in gezelschap, maar echt lekker vind ik het niet eens.

Ik heb twee ervaringen gehad met wiet, de eerste keer in de vorm van een wietchocolaatje, waar ik de hele avond ontzettende lachbuien van heb gehad dat ik er bijna in bleef hangen tongueIk moet zeggen dat ik dat erg leuk vond, maar het idee dat je de controle kwijtraakt over je lichaam heeft me nooit aangesproken..
De tweede keer heb ik een plak spacecake gehad en daarna hoefde het voor mij nooit weer. Je moet maar afwachten wat de effecten ervan zijn.. in mijn geval was dat ernstig geheugenverlies, waar ik erg bang van raakte. Ik kon de uitspraken van een ander niet langer dan 1 seconde in mijn geheugen vasthouden! Wie wil dat nou??! Dat zijn de lachbuien nu ook weer niet waard hoor.

Ieder zijn eigen ding smileMaar ik ben geen voorstander van drugs, in welke vorm dan ook. Voor gezelligheid heb je uiteindelijk geen hulpmiddelen nodig, en om andere dieperliggende redenen moet je zeker niet de toevlucht nemen tot hulpmiddelen.
Nu moet ik niet hypocriet worden, dus zeg ik er wel even bij dat ik in bepaalde vormen van eten soms wel ontspanning/beloning vind. De kunst is om iets niet een verslaving te laten worden winken dat is het pas als je er last van ondervindt.

Liefs,

Marije


Dat chocolaatje was nog leuk...heb je na die spacecake nog effecten gemerkt eigenlijk?

Eten vind ik ook wel ontspannend, dat wil zeggen hier is dat toch het moment dat we aan tafel zitten en de dag bespreken. Lang heb ik wel aan de suiker gehangen, een echte behoefte aan zoetigheid soms vaak in de middag. Als ik dan zoetigheid nam werd ik eerst actief van en daarna doodmoe. Volgens mij is dat het patroon van iedere verslaving ook? Door mijn eetpatroon om te zetten heb ik er steeds minder behoefte aan en ik voel me veel energieker. Ik gebruik wel chroom en kaneel helpt om mijn suikerspiegel in balans te houden. Het gekke is dat suikerziekte ook bij ons in de familie veel voorkomt, net als dat we gemakkelijk en vaak suikers gebruiken. Als hypoglykemie lang genoeg duurt wordt het vanzelf een suikerziekte probleem.

Ook vind ik het frapant dat mensen die bijvoorbeeld van een verslaving af proberen te komen vaak gaan snoepen. Misschien speelt onze suikerspiegel een belangrijker rol dan we weten?


De effecten na die spacecake waren wel apart.. het begon met lachbuien die steeds heftiger werden, en daarna ging het langzaam over in geheugenverlies.. dat steeds extremer werd, en tegelijk ook angst bij mij dat we iets verkeerds hadden ingenomen, of een te grote portie die per ongeluk in één plakje cake was beland (het kwam uit een lokale coffeeshop). Op het einde van de avond wilde ik zo snel mogelijk slapen zodat het weer over zou gaan, ik voelde me er helemaal lichamelijk ziek van. Dat mensen zich vrijwillig aan deze effecten onderwerpen, snap ik nu niet meer winkIk vind het maar niets!

Ik snap wat je bedoelt met dat je eten ontspannend vindt, in de zin van dat het bijdraagt aan gezelligheid. Bij mijn ouders thuis is er duidelijk een link tussen eten en gezelligheid, en is het normaal dat iedereen mee eet. Soms lijkt het dan wel alsof het zonder deze lekkernijen ten koste gaat van de gezelligheid/ontspanning. Zo zie je maar weer hoe ver de effecten van voedsel kunnen reiken!
Suiker schijnt ook gewoon helemaal niet gezond te zijn voor de mens.. en heel verslavend te werken.. maar het zit echt bijna overal in! Ik heb een tijdje zonder suiker geprobeerd, maar dan houd je niet veel producten over. Melk en tarwe kan ik ook slecht tegen. Maar als suiker, melk en tarwe afvalt, wat blijft er dan nog over? tongueDus neem ik overal toch maar een beetje van.. Eten dat zo onbewerkt mogelijk is voelt voor mij wel als een veel verstandiger keuze, dus fruit, groente, noten, zaden.

Het blijft alleen wel moeilijk om niet toe te geven aan de dagelijkse verleidingen.. In die zin snap ik de wiet- of alcoholgebruikers wel winkHet vervelende van eten is dat je er geen afstand van doen. Als je eenmaal controle hebt over jezelf en wat je gebruikt, of dat nu eten of wiet is, voelt dat enorm bevrijdend! Het zou fijn zijn als je dat vast kan houden.. daar heb ik nog wel eens moeite mee. Soms is het een strijd tussen een directe 'fix' (genieten van een koekje), of een op lange termijn (beter in je vel zitten). Ik denk dat iedereen daar wel over mee kan praten..

Liefs, Marije
Star11
Star11 Jul. 16 '13
Wiet gebruik ligt erg aan je eigen intenties en waarom je het gebruikt..Ik was ook altijd flink op tegen ook omdat ik zelf geblowt heb vroeger en daar door niet in een positieve vibe belande.. wel deed ik het toen om stoer te wezen en high te worden.

Ik heb het laatst weer een keer geprobeerd met een hele andere intentie, me eigen over tegeven aan wat de plant te bieden heeft en mij te vertellen heeft. Ik heb dit met thai-bio wiet gedaan. en puur gerookt. met alleen mezelf in een veilige omgeving. Ik heb het gewoon laten gebeuren.. ik heb pure liefde ervaren met mezelf.. het was alsof angst gedachtens uit vielen en mezelf puur kon ervaren.. ik voelde precies waar er blokades opgelost werden.. en ook alsof ik mezelf ff beter begreep.

Ik zit nu in een bepaalde situatie met mezelf dat ik mezelf neer zet, en verbind met alles om me heen wat soms tot teleurstellingen kan brengen.. deze ervaring met wiet heeft er voor gezorgt dat ik merkte dat de verbinding met mezelf er voor zorgt dat de verbinding met andere fijn voelt. tis niet de ander die ik voel maar mezelf.. ik heb nu nog wat wiet over.. en voor mij voelt het als een samenwerking, en wat de plant me te vertellen heeft.. een fase waar ik me aan over mag geven..
MoonFlowertje
MoonFlowertje Jul. 16 '13
Het kan inderdaad een goed hulpmiddel zijn om contact te maken met jezelf of je hogere zelf...
Mooie ervaring wink
Alleen willen we niemand aan het roken zetten...
Maar daarvoor heb ik denk ik wel een oplossing:
Vaporisen (ik weet niet hoe ik dat moet schrijven)
maar het gaat er om dat je de weed niet verbrandt, maar verwarmt
en dat adem je in...
Dan wordt je ook niet stoned... maar alleen de positieve werking
voel je (licht high)
want de weed die je nu in de coffeeshop haalt is chemisch gemanipuleerd (en dat voel je duidelijk)
ik ben 15 jaar geleden gestopt met blowen omdat ik continue hetzelfde woordje bleef herhalen in mijn hoofd...
ik kreeg er hartkloppingen van en kon niet uit mijn woorden komen
mijn gedachtestem klonk zo hard... dat ik dacht: stoppen
nadat ik gestopt ben, duurde het een tijdje voor ik weer mezelf was...
maar ik ben er blij mee, dat ik al 15jaar niet meer geblowed heb tongue

groetjes Moonflowertje smile

Social Services

Delen:

Netwerk

Kristalman
De Engelenmaker
mij
Inge
moeder
Paula
Sanne
Ima
Diana88