Loading...
nl

Kan iemand tijdens de dood ook afgewezen worden?

Lena
Lena Mrt. 1 '10
Origineel bericht van: Spud


Blijkbaar stel ik veel eisen aan peut. Ik kan niet tegen onrechtvaarheid, en mensen die ik mag worden gekwetst. Ik ga er tegen in verweer maar misschien ben ik wel de verkeerde. Ik sta altijd open voor feedback die ander niet. Hoe pak je dat dan aan? Negeren en wachten totdat ze haar interessen verliest? Of tegen vechten? Immers, niemand durft iets te zeggen tegen haar, zelfs mijn baas niet. Ik zeg iets maar niet alles.



goede vraag ligt het aan jou of aan die ander...
zelfreflexie mooi woord maar voor veel mensen heel lastig..
volg je gevoel...soms kun je heel adrem zijn..
soms is spreken zilver en zwijgen is goud smile
Spud
Spud Mrt. 4 '10
Ik denk dat zwijgen goud is, in dit geval. wink
Dat zwijgen kan me m´n baan kosten, maar ik heb inmiddels teveel gezegd. Zeg ik nog meer kan het me m´n baan ook kosten. grin

Yeps, ik ben er vrolijk onder. Waarom? Ik hoef geen logboek aan te leggen wat ik wel of niet gezegd heb, dat weet mijn hart nog wel. Die ander zal dat wel moeten gaan doen, anders valt ze ooit door de mand. Of ik dat nu actief meemaak of niet.

Wat ik aan dit hele verhaal eigenlijk niet snap. Mijn ervaring is, als je een les niet wil leren dan ervaar je die keer op keer opnieuw. Deze les is zo oud en van zo lang geleden.

Het lag voor in mijn mond om te vragen, weten jullie waarom?
Maar volgens mij heb ik vertrouwen in het antwoord. Namelijk vertrouwen krijgen in jezelf.
Vertrouwen hebben in eerlijkheid, hoe moeilijk dat soms ook is.

EN IK ZAL NEVER NOOIT NIET STOEFEN OVER IETS WAT IK KAN OP HET SPIRITUEELE GEBIEDT. NET ALS MET HET LEVEN, JE KUNT ALTIJD IETS BIJLEREN.

Trots op mezelf mag ik wel zijn, hoop ik. grin
Lena
Lena Mrt. 4 '10
zeker.... smile

heb zelf wel een idee hierover..nml dat diegene terugkrijgt wat ze geeft...alleen dat weet ze nog niet wink
Spud
Spud Mrt. 6 '10
Ja daar geloof ik ook in Lena. Alleen vraag ik me af waarom dat dan eerst ten kosten moet gaan van de dieren... confusedDie kunnen er toch niks aan doen dat iemand een wijze les te leren heeft?

Tevens dat dat dan weer ten kosten moet gaan van de dieren, is mijn zwakke punt, dus blijkbaar moet ik ook nog iets leren of krijg ik terug wat ik verdien. Dat dit dan weer over de rug van die dieren moet gaan vind ik erg frustrerend, ik speel liever op de man af.

Nu ja, ik ben even door mijn comunicatie mogelijkheden heen. Vriendelijk vragen heeft geen zin, erop aanspreken met de nadruk op positieve feedback heeft geen zin, negeren heeft geen zin en boos worden heeft al totaal geen zin. Ten eerste kost dat hartstikke veel energie en ten tweede voelen mijn beestjes die ik te verzorgen heb dat ook en ten derde leverd dat nog het minste op.
Gewoon afwachten en hopen op een goede afloop lijkt me nog het beste. Al begint het erop te lijken dat het voorbestaan van dit asiel behoorlijk kansloos is, wanneer er niet rap iemand komt die orde op zaken stelt en regels bepaalt en niet vies is van knopen doorhakken.

En misschien ligt daar een grote fout van mij. Ik denk dat ik het allemaal wel zie maar er niks aan kan doen. Maar misschien zie ik het ook wel helemaal verkeerd. Ik kan iig m´n best doen om het op mijn afdeling niet mis te laten lopen en misschien moet ik op dit moment niet verder kijken dan dat.
Keulen en Acken zijn immers ook niet op 1 dag gebouwd en realistisch gezien kan je niet elk dier helpen op deze wereld. Het is maar een klein deel van het geheel waar je aan mee kan werken.

Een ander iets, het lijkt wel alsof mijn vriend soms in me zit. Ik betrap me er de laatste tijd vaak op dat ik reageer zoals hij zou reageren. Als ik hem dat zag doen dan had ik veel respect voor dat hij dat zo durfde en daar weinig tot geen last van leek te hebben. Dat wilde ik ook zo kunnen. En nu kan ik dat blijkbaar dus ook. smile
Vroeger of zeg maar gewoon enkele maanden geleden, dan kon ik ontzettend wakker liggen over het feit wat mensen wel niet van me konden denken wanneer ik mijn ogen verkeerd gereageerd had. Nu lig ik daar niet meer wakker van en is het minder belangrijk geworden wat anderen daarvan denken. Soms vind ik het nog steeds stom wat ik doe, maar dat geef ik dan eerlijk toe. En daarmee is de kous dan af voor mij, als andere daar nog mee bezig blijven is dat prima dat is hun goed recht. Mensen denken toch vanalles, wat ze vaak niet uitspreken, dat doe ik ook. Al probeer ik dat toch altijd uitspreken. Zinloos om daarvan wakker te liggen, we doen immers ons best en we hebben immers ons eigen referentiekader waarin we denken dat we ons best doen.
Ik vind deze verandering in mezelf heel prettig, het geeft namelijk heel veel rust. Nu hoop ik alleen dat ik hier niet al te arrogant in word, want dan zou het TE worden.

Gisteren heb ik een mail gestuurd naar de familie van mijn vriend. Buiten gewone zaken heb ik ook iets voor mezelf gevraagd. Daar had ik wel even een veroordelingsgevoel van mezelf bij, het zou stom zijn etc. Ik werd er heel onzeker van. Ik ben maar gaan slapen omdat ik weer echt oud ging denken en mezelf de put in begon te praten. En vandaag denk ik er weer heel anders over. Het kwam uit mijn hart dus wat kan daar nu mis mee zijn? grin
Spud
Spud Mrt. 6 '10
Nou, die mail was blijkbaar niet zo fout als ik dacht. Ik kreeg een hele lieve en begripvolle mail terug.
Ik denk dat het me kwetsbaar opstellen me onzeker maakte.

Dan rijst nu de vraag, waarom lukt het me hier dan wel en heb ik er in RL nog moeite mee? Logisch denk ik, hier kan ik het tijdsstip kiezen om de confrontatie aan te gaan. Hoe vaak is het niet geweest dat ik na iets wat ik schreef niet meer op kwam dagen? Gebrek aan tijd oké, maar ook een beetje gebrek aan lef.

Daarom ben ik blij dat ik dit forum gevonden heb. Ookal ken ik jullie niet echt, het voelt vertrouwd om mijn twijfels hier neer te droppen. En elke keer als ik terugkom word ik er weer wijzer van. Anderzijds voel ik me soms wel schuldig dat ik maar zelden uitwijdt naar andere topics. Maar zelfs hierbij voel ik dat jullie dat accepteren. Het heeft niks te maken met desinteresse, meer dat ik anders geen overzicht houdt voor mezelf.

Mensen helpen en dieren helpen, voor mijn gevoel zijn dat 2 apparte dingen. Volgens mij ben ik met een integratie proces bezig. Ik kan geen van beiden helpen, als ik nog niet klaar ben met mezelf.

Maarja, wanneer ben je zelf klaar? Het leven is immers 1 grote leerschool. Daarom reageer ik heel soms op een topic wat mij raakt dat ik per toeval onder ogen krijg. Alleen moeilijk om het na te volgen, omdat ik het later niet meer terug weet te vinden.

Buiten dat, voel ik me gewoon nog een beginner en dat houdt me tegen om op andere te reageren. Teveel respect voor de andere die hards die hier rondlopen, want ja ik kijk tegen jullie op en jullie mening is mij heel waardevol.

Dus tik mij gerust op de vingers, kan ik enkel van leren.
Lena
Lena Mrt. 12 '10
he spud blijf lekker jezelf smile
en vergeet niet we zijn maar gewoon mensen...
dus vertrouw nu maar gewoon op je eigen inzichten want daar is volgens mij niets mis mee,maar ja het is waar, samen komen we een heel eind...en een ieder hier heeft zo zijn eigen bijdrage
net als die van jou....
Spud
Spud Mrt. 13 '10
Thanks Lena! grin

Ik denk dat ik zo op z´n tijd bevestiging/feedback nodig heb.
Enerzijds onzekerheid, anderzijds zie ik geregeld dat mensen zo vastgeroest zijn in hun eigen waarheid. Dat ze pertinent geloven dat hun waarheid, DE WAARHEID is. En aangezien ik daar nogal wat moeite mee heb, immers elke waarheid is onder de loep te nemen. Vind ik dat wanneer ik daar mensen op beoordeel, ik mezelf daar ook op moet beoordelen. Alleen jezelf beoordelen is wat moeilijker, je zit er immers zelf midden in en geloofd wat jij denkt goed is. Als buitenstaander die het van een afstand bekijkt is het dan veel makkelijker om het vanuit een helderder perspectief te zien.

Daarom wil ik er nooit voor 100% vanuit gaan dat wat ik denk of voel goed is, of hoe ik iemand beoordeel. Er is altijd ruis op de lijn, je eigen rugzak, je omgevingsruis en wat voor ruis dan ook. Daarom wil ik open blijven staan voor de mening van de ander, of ik het daar nu mee eens ben of niet.

Alleen werkt het zo niet altijd, soms moet je voor jezelf ook knopen doorhakken denk ik.

En nu leuk nieuws van het dierenfront!
Ik heb een landschildpad kunnen redden uit handen van iemand die dieren spaart. Daarmee heb ik 2 mensen gelukkig gemaakt, ten eerste mezelf omdat ik weet dat ik geen beter plekje voor die schildpad had kunnen vinden als daar. En ten 2de de dame die hem opgevangen heeft. (een vriendin die al jaren schildpadden heeft, en deze schildpad lijkt per toeval op de overleden schildpad van haar overleden ma.)

Nu hoop ik dat in dit verhaal ik ook nog over het derde wezen mag spreken. De schildpad zelf. winkOnder mijn hoeden dronk en at ie niet, daar aangekomen wel! grin

Ik dacht altijd dat liegen slecht was en niks oploste, maar nu begin ik toch echt te denken dat er 2 vormen van liegen zijn. Endus eentje die werkelijk iets opleverd. Had ik niet zo ontzettend uit mijn nek geluld dan was die schildpad nu niet daar geweest waar hij behoorde te zijn.

Ik heb dus weer een nieuw fenomeen van het leven ontdekt. grin
Liegen mag je dus gebruiken.
Nou hoop ik alleen dat ik deze leugen in stand kan houden anders lukt het me op deze manier nooit meer bij dat mens en da´s toch een collega. Ik houdt graag nog wat langer dieren uit haar handen. Een lief en goed mens is het hoor, maar dit wil ze niet zien, ze geloofd in haar waarheid. En ik in de mijne, ik neem geen dieren bij, mijn eigen beesjes komen al aandacht tekort omdat ik met hart en ziel klaar sta voor andere beesies.

Inmiddels ben ik van mening, dat wanneer je volledig dieren wil helpen, er beter aan kan doen om er zelf geen te nemen. Wegens tijd gebrek kom je niet aan je beestjes toe. Bizar, dat ze zich daar in schikken. Schatjes toch? grin

Groetjes,
Ik zei de gek grin
Lena
Lena Mrt. 16 '10
Origineel bericht van: Spud
Thanks Lena! grin

Ik denk dat ik zo op z´n tijd bevestiging/feedback nodig heb.
Enerzijds onzekerheid, anderzijds zie ik geregeld dat mensen zo vastgeroest zijn in hun eigen waarheid. Dat ze pertinent geloven dat hun waarheid, DE WAARHEID is. En aangezien ik daar nogal wat moeite mee heb, immers elke waarheid is onder de loep te nemen. Vind ik dat wanneer ik daar mensen op beoordeel, ik mezelf daar ook op moet beoordelen. Alleen jezelf beoordelen is wat moeilijker, je zit er immers zelf midden in en geloofd wat jij denkt goed is. Als buitenstaander die het van een afstand bekijkt is het dan veel makkelijker om het vanuit een helderder perspectief te zien.

Daarom wil ik er nooit voor 100% vanuit gaan dat wat ik denk of voel goed is, of hoe ik iemand beoordeel. Er is altijd ruis op de lijn, je eigen rugzak, je omgevingsruis en wat voor ruis dan ook. Daarom wil ik open blijven staan voor de mening van de ander, of ik het daar nu mee eens ben of niet.

Alleen werkt het zo niet altijd, soms moet je voor jezelf ook knopen doorhakken denk ik. Of gewoon zelf voelen wat daarin jou waarheid is en blijven toetsen aan...maar vertrouwen hebben in datgene wat jij voelt of denkt is gewoon ook heel fijn spud...
want dat ben jij.... smile

En nu leuk nieuws van het dierenfront!
Ik heb een landschildpad kunnen redden uit handen van iemand die dieren spaart. Daarmee heb ik 2 mensen gelukkig gemaakt, ten eerste mezelf omdat ik weet dat ik geen beter plekje voor die schildpad had kunnen vinden als daar. En ten 2de de dame die hem opgevangen heeft. (een vriendin die al jaren schildpadden heeft, en deze schildpad lijkt per toeval op de overleden schildpad van haar overleden ma.)

Nu hoop ik dat in dit verhaal ik ook nog over het derde wezen mag spreken. De schildpad zelf. winkOnder mijn hoeden dronk en at ie niet, daar aangekomen wel! grin

Ik dacht altijd dat liegen slecht was en niks oploste, maar nu begin ik toch echt te denken dat er 2 vormen van liegen zijn. Endus eentje die werkelijk iets opleverd. Had ik niet zo ontzettend uit mijn nek geluld dan was die schildpad nu niet daar geweest waar hij behoorde te zijn. een leugentje om bestwil dan maar.... wink

Ik heb dus weer een nieuw fenomeen van het leven ontdekt. grin
Liegen mag je dus gebruiken.
Nou hoop ik alleen dat ik deze leugen in stand kan houden anders lukt het me op deze manier nooit meer bij dat mens en da´s toch een collega. Ik houdt graag nog wat langer dieren uit haar handen. Een lief en goed mens is het hoor, maar dit wil ze niet zien, ze geloofd in haar waarheid. En ik in de mijne, ik neem geen dieren bij, mijn eigen beesjes komen al aandacht tekort omdat ik met hart en ziel klaar sta voor andere beesies.

Inmiddels ben ik van mening, dat wanneer je volledig dieren wil helpen, er beter aan kan doen om er zelf geen te nemen. Wegens tijd gebrek kom je niet aan je beestjes toe. Bizar, dat ze zich daar in schikken. Schatjes toch? grin

Groetjes,
Ik zei de gek grin
Spud
Spud Mrt. 20 '10
Ik sta voor een confrontatie, iemand die moeite met mij heeft, en dit laat gelden door dierenleedt.
Ik ben gevoelsmatig haar vriendin en toeverlaat niet geweest, en ze heeft het nu op mijn afdeling gemunt. Als het waar is sneuvelen er tenminste zoveel katten aan kattenziekte. Tig keer gezegd!

In de mom van spiritueel begaafd. Ik geef het op. Als mij niets meer rest dan de geestelijke kop en de emotionele kop af te hakken van iemand. Yeps, zelfs dan kan ik er niet voor dieren zijn. Lelijk mens die ik nu ervaar.
admin
admin Mrt. 20 '10
Het lijkt wel of je ervan uitgaat dat haar handelingen gebaseerd zijn op wraak, omdat je er niet voor haar was.
Heb je het daar met haar al over gehad? en hoe weet je dit zeker..?
Lena
Lena Mrt. 21 '10
ga de confrontatie gewoon aan..
zeg wat je op je lever hebt...
als het niet goed voelt...laat los, of doe er wat aan als jij ziet dat er katten de kattenziekte hebben kun je dat zelf niet ingrijpen?
trek je eigen plan in deze... en waarom er niet zijn meer voor de dieren?
ja lelijke mensen kom je overal tegen wink
Spud
Spud Mrt. 25 '10
Tsja Bellefleur waarom ik daar zo zeker van ben komt door een aantal feiten die er gebeurt zijn. Mensen waar ik toevallig goed mee op kan schieten die met de grond gelijk worden gemaakt als ik er even niet ben. Klanten die klachten over mij hebben terwijl ik ze nog nooit gezien of gesproken heb en na onderzoek zij ze heeft gesproken uit naam van mij. Afspraken die met het hele personeel gemaakt worden over het dieren welzijn lapt ze aan haar laars. Het is nooit direct naar mij toe, maar het komt wel via een omweg terug naar mij. In de vorm van een klacht, in de vorm van gekwetst persoon waarbij ik m´n best doe die weer haar zelfvertrouwen op te peppen. En nu laatst gewoon door moedwillig een hulpbehoevend dier te laten creperen.
Praten hierover werkt inmiddels ook niet meer, ze is er heilig van overtuigd dat ik haar weg aan het pesten ben. Nou om eerlijk te zijn, na haar laatste actie waarbij ze dus dieren inzet om andere te raken, zie ik haar ook liever gaan dan komen. Dat vind ik zo laag bij de grond.
Aangezien ik de enige ben die tegen haar in verweer ga, kan ik me voorstellen dat ze mij een vervelende vind, immers zonder mij kan ze haar gang gaan, of dat nu wel goed voor het dier is of niet. Andere durven dat niet.
Maar inmiddels na het plaatsen van mijn vorige bericht ben ik weer wat tot mijn positieven gekomen. Ik ben in deze ook fout, als ik in het negatieve meega. Volgens mij is ze hartstikke onzeker en doet daarom zo, want toen ik haar leerde kennen was het een hele toffe. Daarom voor mij en vele andere onbegrijpelijk waarom ze zo doet en de baas haar voor 100% blijft verdedigen terwijl zijn personeel wegloopt.
Ik denk dat ik me er maar gewoon bij neer moet leggen, immers verandering vind plaats bij jezelf. Ik kan niet heel de wereld helpen en alle dieren op die wereld ook niet. Bovendien heb ik ook nog genoeg te leren voor mezelf, immers ik pak zaken ook niet altijd handig aan en kan fel en lomp uit de hoek komen.

Misschien als ik me volledig distansieer en het niet meer opneem voor een ander (da´s immers mijn valkuil)zal de sfeer misschien beter worden. En ondervinden de beestjes er ook geen last meer van.
Mijn vertrouwen in haar, als collega is tot een nulpunt gedaald, maar ik ga m´n best doen om het nog een kans te geven. Mijn modus stond op dat ze alles voort fout deed en da´s ook niet terecht. Gelukkig ben ik me ervan bewust dat er weldegelijk een verschil zit tussen collega´s en vrienden.

Hé Lena, ik denk dat we een beetje uitgepraat zijn... Immers de communicatie is nu zo dat zij wel al haar frusties eruit kan gooien maar als ik iets terug zeg ze wegloopt. Ik heb mijn frusties hierover er bij mijn baas uitgegooid maar hij draagt haar op handen. Dus wat ik nu ga doen is mijn afdeling als een stafford (hebben we trouwens veel zitten, iemand naar opzoek?) bewaken. En voor de rest elke confrontatie uit de weggaan.
Zinloze tijdverspilling en het gaat ten kosten van de dieren, want die voelen dat echtwel als je boos bent.
Waarschijnlijk gaat dit dierenasiel niet lang voortduren op deze manier helaas.
Beste actie zou zijn, iedereen ontslaan incl het management en met een schone lei beginnen. Spijtig van mijn baan, maar ik ben inmiddels ook een rotte appel rieel gezien. Als er 2 vechten hebben er 2 schuld en er zijn inmiddels 2 partijen dus zijn we met z´n alle niet zo lekker bezig.
Maar vanuit het dieren front, we hebben 4 kittens kunnen redden vandaag! grinWe hebben ze met 3 man sterk lopen wrijven en doen om ze te laten ademen en ze doen het allemaal. Vanuit machteloosheid doe je smerige dingen zeg, maar ik heb er geen spijt van. wink

Groetjes,
Spud
Lena
Lena Mrt. 26 '10
uit narigheid komt iets nieuws...

Spud
Spud Mrt. 26 '10
Zeker! Ik barste deze ochtend in janken uit, om mijn vriend, dit klootjes volk heeft mij zo bezig gehouden, dat ik er niet eens bijstil stond dat mijn beste vriend wegviel.
Spud
Spud Mrt. 26 '10
Truste
Spud
Spud Mrt. 29 '10
Wat is wijs? Het zinkend schip verlaten voordat het zinkt of blijven totdat het schip gezonken is en wel zien wat er op je pad komt? Een keuze tussen je verstand en je hart, lessen waar ik nooit zo bijster goed in geweest in ben.
Mijn hart zegt, dit heb je altijd willen doen dus blijf zolang je het nog kan. Mijn verstand zegt, als je hiermee doorgaat dan gaat je toekomst nog meer vertraging oplopen, voor jou geen probleem maar al die mensen die je nu helpen en waar je afhankelijk van bent (mijn dak boven het hoofd) kunnen die er wel in meegaan? Als dat het geval niet is, loop je een groot risico.
Hoe dan ook, dit asiel gaat ten onder. Oké ik verlies mijn baan, maar al die dieren dat vind ik veel erger. Liever zou ik dan mijn baan opzeggen, als ik zou weten dat het dan beter zou gaan met die dieren. Maar da´s het geval ook niet.

Tsja niemand heeft gezegd dat het leven makkelijk is. Gelukkig heb ik er vertrouwen in dat het uiteindelijk wel goed zal komen. Misschien niet zoals ik het graag zou zien, maar de oplossing komt er.

Je blijft leren.
Spud
Spud Mrt. 30 '10
Het is erger dan een zinkend schip. Wat het dan wel is, ik ben er nog niet overuit. Dat ik in een wereld vol madness ben beland weet ik wel. En dat noemt men dan dieren welzijn.
Ik vind het in ieder geval niet normaal dat een hond geopereerd wordt bij een ontvangstbalie, zodat elke onverwachtse bezoeker geconfronteerd kan worden met "hakkie takkie, weg zakkie"
Ook vind ik het niet normaal, dat een zieke kat van de ene naar de andere lokatie versjouwd wordt omdat ze denken dat locatie verandering weleens zou helpen.
Maarja zo zijn er nog wel wat meer zaken die ik van geen enkele kant vind kloppen, maar hoe meer ik er iets aan probeer te doen hoe erger dat het lijkt te worden. Dus inmiddels houdt ik mijn mond maar en probeer dat kleine beetje dieren waar ik verantwoordelijk voor ben te helpen zo goed en zo kwaad als ik dat nog kan.
Dit is geen machtstrijd meer, hier is volgens mij veel meer aan de hand dan dat. Gebrek aan kennis en inzicht, wellicht chantage zodat ze niet anders kunnen? I don´t know. Een gekkenhuis.

Blijkbaar moet ik op een bepaald vlak mijn oogkleppen afzetten en word me dat weer eens heel grof duidelijk gemaakt. Nou dan heb ik vele male liever dat het ten koste van mezelf gaat dan werderom ten koste van de dieren. Bah! Dit is veel pijnlijker en onrechtvaardiger!

Ik word er een beetje moedeloos van, want als ik er iets aan doe dan gaat het toch wel door zonder mij en achter m´n rug om. En wanneer ik er niks aan probeer te doen en hoop dat het beter wordt. Schaam ik me rot voor mezelf wanneer ik ooit doodga dat ik als "dierenvriend" zoveel zag en niks deed.

Nu ja, ik ben nu boos en teleurgesteld maar ik heb "galgen"humor hoog in het vaandel. Ik weiger mezelf te verzekeren voor een uitvaart, maar tijdens mijn relaas heb ik een kosteloze oplossing gevonden. grinVoer mij maar aan de witte haaien in 1 of ander aquarium. Hebben die beestjes ook eens fun, ben ik voor 1x nuttig geweest en opgeruimd staat netjes! smile

Oké, misschien ietwat grof en ik ben nog lang niet van plan om dood te gaan. Heb eerst nog wat katten te overleven want die wil ik echt niet alleen achterlaten in zo´n madness van een wereld. wink

Groetjes,
pruttelende, sputterende, zoekende, pratende, worstelende maar voorlopig nog niet opgevende Spud/Dees
Lena
Lena Apr. 2 '10
Origineel bericht van: Spud
Het is erger dan een zinkend schip. Wat het dan wel is, ik ben er nog niet overuit. Dat ik in een wereld vol madness ben beland weet ik wel. En dat noemt men dan dieren welzijn.
Ik vind het in ieder geval niet normaal dat een hond geopereerd wordt bij een ontvangstbalie, zodat elke onverwachtse bezoeker geconfronteerd kan worden met "hakkie takkie, weg zakkie"
Ook vind ik het niet normaal, dat een zieke kat van de ene naar de andere lokatie versjouwd wordt omdat ze denken dat locatie verandering weleens zou helpen.

Maarja zo zijn er nog wel wat meer zaken die ik van geen enkele kant vind kloppen, maar hoe meer ik er iets aan probeer te doen hoe erger dat het lijkt te worden. Dus inmiddels houdt ik mijn mond maar en probeer dat kleine beetje dieren waar ik verantwoordelijk voor ben te helpen zo goed en zo kwaad als ik dat nog kan.
Dit is geen machtstrijd meer, hier is volgens mij veel meer aan de hand dan dat. Gebrek aan kennis en inzicht, wellicht chantage zodat ze niet anders kunnen? I don´t know. Een gekkenhuis.

Blijkbaar moet ik op een bepaald vlak mijn oogkleppen afzetten en word me dat weer eens heel grof duidelijk gemaakt. Nou dan heb ik vele male liever dat het ten koste van mezelf gaat dan werderom ten koste van de dieren. Bah! Dit is veel pijnlijker en onrechtvaardiger!

Ik word er een beetje moedeloos van, want als ik er iets aan doe dan gaat het toch wel door zonder mij en achter m´n rug om. En wanneer ik er niks aan probeer te doen en hoop dat het beter wordt. Schaam ik me rot voor mezelf wanneer ik ooit doodga dat ik als "dierenvriend" zoveel zag en niks deed.

Nu ja, ik ben nu boos en teleurgesteld maar ik heb "galgen"humor hoog in het vaandel.


goed je bent boos en teleurgesteld en dat doet ook iets met je toch?
mijn vraag is... wat zou je kunnen ondernemen? over wat je hier boven neerschrijft je nu zo bezighoudt?
als iets niet goed functioneert en de gewenste kennis ontbreekt.....deel jij deze mening alleen of zijn er anderen die er ook vraagtekens bij zetten?
als nietsdoen eigenlijk geen optie is...waar zou je aan kunnen denken..?
soms trekken mensen die beerput open...luiden de klok en ja soms gaat dat ook ten koste van hun eigen baan...
maar nietsdoen en laten zoals het is....
als je hart bij de dieren ligt kom je toch voor ze op?
veel wijsheid spud niet makkelijk...maar soms moet je voor een niet zo fijne oplossing gaan...
Spud
Spud Apr. 3 '10
Ja Lena boosheid en teleurgesteld doet veel met mij, het maakt me wanhopig en geeft me de neiging om weg te lopen en tegelijker tijd maakt het me strijdvaardiger.
En ja, ik heb besloten om klokkenluider te zijn. Het probleem is alleen dat ik geen zwart op wit bewijzen heb. Zo´n cameraatje dat op een gsm gelijkt zou in deze wel welkom zijn, want verhalen veranderen waar je bij staat. Ben er dus niet helemaal overuit hoe ik het aanpakken moet, maar aanpakken ga ik het. Betekend wel dat ik voorlopig moet blijven en ja in deze zijn er wel meer mensen die het allemaal niet vinden kloppen maar inmiddels zo moedeloos geworden zijn dat ze niks meer kunnen en willen zeggen. Ook kwetsbare mensen met super kwaliteiten worden daar dus met de grond gelijk gemaakt. En dat doet pijn om te zien en begint mij inmiddels ook uit te putten omdat ik ze zo graag in wil laten zien dat ze goed zijn en dat ze er mogen zijn. Ik houd dus geregeld een peptalk, al denk ik soms dat ik tegen mezelf spreek.

Gekke levensles waar ik nu weer in zit. Een combi van mens en dier, terwijl ik altijd gezegd heb, dat wanneer ik zou moeten kiezen het de dieren zouden zijn. Nu kies ik voor dieren maar ook de mensen die ze willen helpen. Maakt de boel wel complexer en nieuw voor me. En ik betwijfel het of ik het wel kan wat ik op mijn hals gehaald heb, qua energie. Aangezien ik weer moe begin te worden en ik nauwelijks ruimte heb om mijn batterij volledig op te laaien.
Ja wat doe ik dan nog om kwart voor 3 hier? grin
Wachten op de was, 1 van de katten had op mijn bed geplast.

Ik hoop dat de droger rap klaar is, dan kan ik me verstoppen in droomland.
Hemelwandelaar
Hemelwandelaar Apr. 3 '10
Origineel bericht van: Spud
Zeker! Ik barste deze ochtend in janken uit, om mijn vriend, dit klootjes volk heeft mij zo bezig gehouden, dat ik er niet eens bijstil stond dat mijn beste vriend wegviel.


Hey lieve Dees.
Ik heb even half half wat gelezen. Maar wat zijn je gevoelens op dit moment bij het overlijden van je maatje?

Liefs. Paulette
Pagina's: Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Social Services

Delen:

Netwerk

Rebecca Keen
stardust1111
Engelenvrouw
Kristalman
De Engelenmaker
mij
Inge
moeder
Paula